Phlox van Oppen

Bio
Phlox van Oppen is een textielkunstenaar wier praktijk onderzoekt hoe textiel verhalen, emoties en transformatie kan dragen. Ze studeerde in 2022 cum laude af aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten (KABK) in Den Haag en volgt momenteel de masteropleiding aan de Swedish School of Textiles, waar ze zich specialiseert in het weven op Jacquard gestuurde machines.

Weven benadert ze als een ruimte van spanning tussen constructie en deconstructie, waarbij traditionele technieken voortdurend worden uitgedaagd en heruitgevonden. Experimenteren staat centraal in haar werkwijze: ze werkt met uiteenlopende garens en gevonden materialen, en maakt vaak gebruik van het combineren van verschillende technieken om oppervlakken te creëren die fragiel of voortdurend in beweging lijken. Natuurlijke processen zoals verval oefenen een sterke invloed uit op haar denken, zowel in de werkwijzen als op conceptueel gebied. Ze is aangetrokken tot het moment waarop materialen beginnen te falen of te veranderen, omdat deze momenten de kwetsbaarheid van de mens en natuur weerspiegelen.

Duurzaamheid is al jaren een fundamenteel onderdeel van haar werk. Haar jarenlange verblijf in het grootste vrouwenstudenthuis van Nederland heeft haar materiaalonderzoek sterk gevormd. Omringd door gedeelde systemen van consumptie en afval, begon ze te werken met weggegooid materiaal: oude kleding, polsbandjes, plastic supermarkt tassen, droogde pluisjes en textielresten.

Haar huidige project, Continues Flux, vertaalt levensverhalen van veerkrachtige vrouwen uit haar eigen omgeving en uit verschillende culturele achtergronden, naar gelaagde weefstructuren, waarbij biografie de materiaal en proces beslissingen stuurt.

INTERVIEW

Welke materialen of werkwijze kenmerken je werk?
Ik werk voornamelijk met het weven als kern van mijn praktijk, vaak in combinatie met andere technieken als tuften, borduren en vilten. Ik gebruik zowel traditionele garens als gevonden en verzamelde materialen die ik met verschillende traditionele technieken op een vernieuwende manier probeer te laten zien. Neem de overgebleven entreebandjes van de Dutch Design Week bijvoorbeeld, deze heb ik ontrafeld en in een werk van 9 meter verwerkt. Waarbij ik laat zien dat zelfs zoiets kleins als een entreebandje een rol kan spelen in onze huidige discussie over duurzaamheid.

Hoe beïnvloeden jouw achtergrond of ervaringen je werk?
Mijn jaren in het grootste vrouwenstudenthuis van Nederland hebben mij bewust gemaakt van gedeelde patronen in consumptie en afval. Daarnaast werk ik met verhalen uit persoonlijke ervaringen van veerkracht en transformatie. Textiel is voor mij een belangrijk medium om verhalen door te vertellen en maatschappelijke thema’s aan te kaarten.

Wat hoop je dat bezoekers ervaren?
Ik hoop dat mensen even stilstaan, kijken naar de plooiingen in het textiel. Deze werken zijn geprogrammeerd en geweven door mijzelf, waarbij ik de weefsels naderhand in een grote industriële oven heb gedaan. Door ze bloot te stellen aan een bepaalde temperatuur herinnert het garen de vorm en blijft deze in de gewenste vorm zitten.

Wat wil je verder nog delen over je werk?
Textiel heeft altijd verhalen gedragen, in culturen wereldwijd is het een medium van geheugen en identiteit. Ik zie mijn werk als een voortzetting van die traditie, maar dan met de materialen en verhalen van nu.

Meer informatie: https://phloxvanoppen.com